تئاتر و سینما

به دلیل کمبود متون درخشان دراماتیک در ایران با توجه به تعداد کثیر گروه xadهای فعال تئاتر، چند سالی است که بر آن شده xadام تا نمایشنامهxad های برجسته از درام xadنویسان بزرگ جهان که تا به حال به زبان فارسی ترجمه نشدهxad اند را شناسایی و ترجمه کنم. در این راستا پس از ترجمه و چاپ نمایشنامۀ «یکشنبهxad ای دوستxad داشتنی برای کروکوئر» اثر تنسی ویلیامز، حال به ترجمه و انتشار نمایشنامۀ حاضر؛ «به سوی برادوی» نوشتۀ نیل سایمون رسیده xadام. نیل سایمون (متولد ۱۹۲۷ درگذشتۀ ۲۰۱۸) در جهان نمایش و همچنین سینما نام بسیار آشنایی است و شاید بی نیاز از معرفی به طوری که برخی صاحب نظران او را موفقxad ترین نمایشنامهxad نویس از زمان شکسپیر تا به کنون می xadدانند. او یکی از سرشناس xadترین نمایشنامهxad نویسان در تاریخ تئاتر برادوی آمریکا به شمار میxad رود و در تئاتر جهان نیز از جایگاهی استوار و انکار ناشدنی برخوردار است، چنانxadکه در سال ۱۹۹۱ برای نمایشنامۀ «گمشده در یانکرز» موفق به دریافت جایزۀ معتبر «پولیتزر» شد. او جایزۀ «مارک تواین» که یکی از معتبرترین جوایز در عرصۀ کمدی آمریکاست را نیز از آن خود کرده است. یکی از سالن xadهای تئاتر برادوی به نام نیل سایمون نامxad گذاری شده است و او تنها شخص در قید حیاتی بود که به چنین افتخاری دست یافت. در تاریخ پر فراز و نشیب تئاتر برادوی هیچ نویسنده xadای به اندازۀ او غلبه و قدرت نداشت و نمایشنامهxad های کمدی xadاش برای بیش از نیم قرن در سالن xadهای برادوی روی صحنه می xadرفت. به او لقب «پادشاه کمدی» داده شده و در نیویورک پس از شکسپیر، نمایشنامهxad های او از همه بیشتر روی صحنه میxad رفتند.سایمون در مدت عمر نود و یک سالۀ خود در سینما نیز موفقیتxad های چشمxadگیری به دست آورد که از جمله آنها می توان به شانزده بار نامزد ج تئاتر و سینما...

«قصه هایی از سرزمین پریان»نقد نمایش «من هانس کریستین اندرسون هستم»نویسنده و کارگردان: فریدون خسرویتهیه کننده و مشاور کارگردان: فرانک کیانیبازیگران: جهانگیر نکویی، احمد خوانساری، بیژن نمکی زاده، فرشته شاه بندری، بنیامین صفدری، آیلین بهرامی، فریا فاطمیه منفرد، غزل نصیری، مهران محمدی، فرهام رحمانی، فاطیما جعفریان، سما اشرفی، ملینا کیانی، نازنین آقابابازاده، ستایش رئیسیان، فرنام رضاخانیمکان اجرا: هنرسرای خورشیدهانس کریستین اندرسون؛ نویسندۀ نامدار دانمارکی در گفت و گویی درونی با پادشاه نمایشنامه نویسان؛ ویلیام شکسپیر بریتانیایی همراه با یکدیگر برخی از نوشته های خود را مرور می کنند و دربارۀ آنها و شخصیت هایشان با یکدیگر به رای زنی می پردازند. ماجراهایی از قلم هر دو نویسنده از قبیل جوجه اردک زشت، دخترک کبریت فروش، لباس جدید پادشاه، مکبث، اتللو، رومئو و ژولیت بررسی می شوند و همزمان بخش هایی از این آثار بر صحنه و در کنار دو نویسنده توسط سایر بازیگران جان می گیرند و آن دو از نو به تماشای کارهای خود می نشینند. تمامی آنچه گفته شد، داستان نمایش «من هانس کریستین اندرسون هستم» را تشکیل می دهد که مدت زمانی طولانی قریب به دو ساعت تماشاگر را به جهانی انتزاعی در کرانه های بی نهایت خیال می کشاند.نام نمایش می تواند برگرفته از این مفهوم فلسفی باشد که نویسنده در شخصیت هایی که می آفریند به حیات خود ادامه می دهد. نویسنده ای که اگرچه خود دهه ها یا قرن هاست که در گور خفته است، اما هر بار که کسی آثار او را می خواند، دوباره در وجود شخصیت هایش جان می گیرد و در قالب کالبد اثیری آنان و در ذهن خوانندگان، شنوندگان و تماشاگران حیاتی دوباره می آغازد. بنابراین تمامی شخصیت های این نمایش در معرفی خود می گویند: «من تئاتر و سینما...